Jak do­szło do tej wspól­nej mo­dli­twy?

Wszyst­ko za­czę­ło się od… dzie­cię­cej ra­do­ści od­kry­wa­nia Boga.

Trzech ma­łych braci (Mi­łosz – 9, Ama­de­usz – 7 i Fry­de­ryk – 5) w swoim domu w Wi­la­no­wie „zbu­do­wa­li” ka­pli­cę na stry­chu, gdzie się modlą i na co dzień od­pra­wiają wła­sne na­bo­żeń­stwa, or­ga­ni­zu­ją pro­ce­sje, śpie­wa­ją. Mi­łosz jest od ma­łe­go dziec­ka czci­cie­lem Serca Pana Je­zu­sa, Ama­de­usz czci­cie­lem Nie­po­ka­lanego Serca Maryi, a Fry­de­ryk szcze­gól­nie u­ko­chał św. Jó­ze­fa. Lubią po­zna­wać życie świę­tych i w różny spo­sób sta­rają się od­da­wać im cześć. Na prze­ło­mie roku, chłop­cy „stu­dio­wa­li” o­trzy­ma­ny ka­len­darz pod kątem wszel­kich świąt, u­ro­czy­sto­ści i wspo­mnień li­tur­gicz­nych. Zau­waży­li, że 28 lu­te­go br. wy­pa­da Uro­czy­stość Naj­święt­szego Obli­cza i … en­tu­zja­stycz­nie po­dzie­lili się swoim „od­kry­ciem” z ro­dzi­ca­mi. Wska­zali na sio­stry Obli­czanki, które po­zna­li w u­bie­głe wa­kacje, gdy ich mama od­by­wa­ła swoje re­ko­lek­cje w Otwoc­ku, a ich sio­stra w Rem­ber­to­wie, a któ­rych pie­śni (z płyty „Twa­rzą w Twarz”) na stałe wy­peł­nia­ją prze­strzenie domu.

W tym samym mo­men­cie Duch Świę­ty roz­pa­lił serca ro­dzi­ców pra­gnie­niem, aby tę u­ro­czy­stość prze­żyć na wspól­nej mo­dli­twie z sio­strami Obli­czankami, by u­czcić, ad­o­rować Naj­święt­sze Obli­cze na­sze­go Pana. Zro­dził się spon­ta­nicz­ny po­mysł, by za­pro­sić sio­stry do Wi­la­no­wa na Mszę św., na któ­rej sio­stry przy­bli­żyłyby na­szej wspól­no­cie pa­rafial­nej swój pięk­ny cha­ry­zmat. By rów­nież inni po­zna­li i mogli się za­chwy­cić formą ad­o­racji Boga w Jego Obli­czu, w duchu wy­na­gradzania. Od razu po­wstał cały kon­cept: Msza św., wy­sta­wi­my Obli­cze Pana Je­zu­sa na dużym stan­dzie, sio­stry dadzą świa­dec­two (jak pod­czas Mszy św. na Kępie Za­wadow­skiej, w któ­rej u­czest­ni­czy­liśmy), sio­stry za­śpie­wają swoje pięk­ne „ob­li­czań­skie” pie­śni. A po Mszy św. ad­o­racja – po­wi­ta­my na oł­ta­rzu na­sze­go Pana, któ­re­go bę­dziemy u­wiel­biać – sło­wem i śpie­wem – po­prowa­dzą sio­stry Obli­czanki z o­pra­wą mu­zycz­ną sióstr o­czy­wi­ście. Przy­go­tu­je­my za­pro­sze­nia, in­for­ma­cje, pla­katy… Jesz­cze tylko za­py­tać sio­stry i po­prosić księ­dza.

Ra­do­sny en­tu­zjazm to­wa­rzy­szył nam do mo­men­tu, gdy sio­stry dały nam … kosza! Duch Świę­ty jed­nak Swoje dzie­ła do­prowa­dza do końca. Gdy już nic nie wska­zy­wało na to, że po­mysł wspól­nej mo­dli­twy w tym szcze­gól­nym dniu może być re­al­ny, nagle o­trzy­ma­li­śmy wia­do­mość, że kilka sióstr bę­dzie jed­nak mogło wspól­nie z nami u­wiel­biać Boga. Oka­zało się, że plan wy­peł­nił się nie­mal we wszyst­kich szcze­gó­łach. Także i tym razem Boże dzia­łanie było dla nas pełne Mocy z wy­so­ka. Duch Świę­ty za­dbał o to, by Msza św. była wo­ty­wą o Naj­święt­szym Obli­czu. Pan Jezus zło­żył Swą Ofia­rę włą­cza­jąc w Nią sie­dem(!) sióstr Obli­czanek, naszą pa­rafial­ną grupę Od­no­wy w Duchu Świę­tym, wielu z na­szych pa­rafian oraz czci­cie­li Naj­święt­szego Obli­cza z wi­la­now­skie­go de­ka­natu.

To było dla nas bar­dzo ważne i nie­zwy­kłe Spot­ka­nie w JEGO OBLICZU!

I te Sie­dem darów Ducha Świę­te­go! Ko­cha­my to Obli­cze pełne Mi­ło­ści, pełne tro­ski o nas wszyst­kich. W na­szym prze­ko­na­niu Duch Świę­ty roz­począł tym wspól­nym u­wiel­bieniem coś wię­cej. Z cier­pliwo­ścią wy­glą­da­my o­woców. Z ra­do­ścią za­praszamy do na­stęp­nej wspól­nej mo­dli­twy. Z na­dzie­ją cze­ka­my, by znów sta­nąć z Wami w za­chwy­cie przed Obli­czem Pana i wspól­nie oddać Mu chwa­łę i cześć w ko­lej­nych u­ro­czy­sto­ściach.

 

Z serca bło­gosła­wi­my wszyst­kim Obli­czankom

– za­ko­chane w Bogu Jego po­ma­rańcz­ki

 

P.s. O tym, czym dla nas jest spo­tka­nie z Bo­giem w Jego Obli­czu pi­sa­liśmy w jed­nym z na­szych ar­ty­ku­łów o Eu­cha­ry­stii. Za­praszamy na stro­nę: http://www.parafiawilanow.pl/klimaty/klimaty_245.pdf

Go to top